Na een paar jaar nu dan tóch de allerlaatste kinderhoek (2009)!

Waarom de Allerlaatste kinderhoek???

Omdat ook ik weer wat ouder ben (alweer 17 jaar!!), en klaar ben met de Havo.
Al heel wat jaartjes heb ik plezier gehad op de Zeeverkenners, en omdat ik het varen steeds leuker vond, mocht ik een keertje mee met iemand die een binnenvaartschipper is, en die mee heeft geholpen met het bouwen van ons huis. Daarna ben ik nog een paar keer mee geweest, en het bleef leuk! Om wat meer over de binnenvaart te weten te komen ben ik daarna een weekje met een wat groter schip meegegaan, de Ardito.

Ook hier aan boord was het leuk, en zo onderhand bleek dat ik niet de groentetuin van mijn ouders moet overnemen, maar binnenvaartschipper moet worden. Ik heb met nog een paar andere schepen meegevaren, en gewacht tot de HAVO eindelijk voorbij is.

En dat is nu zover!

Het Scheepvaart en Transport College (STC), waar ik de kneepjes van het vak ga leren! Omdat ik dus op kamers zit in Rotterdam, kom ik niet zo vaak meer thuis, en daarom stop ik met de kinderhoek.

Ondertussen is er op de tuin weer veel veranderd, er zijn weer verschillende soorten groenten bijgekomen (allemaal hele rare groenten!) en er zijn een paar soorten afgevallen (erwten bijvoorbeeld), en gaat alles zijn gangetje.

GROENTEMOPPEN!!!!!!!!!!!

Een oude vader in Zwolle schrijft een brief aan zijn enige zoon, die in de gevangenis zit:
“Beste Jack,
Ik zal dit jaar in mijn moestuin geen aardappelen en groenten kunnen planten.
Ik heb geprobeerd, maar het spitten valt me te zwaar.
Gewoonlijk hielp je me daarbij, maar ja…
Groeten, je vader".

Een paar dagen later, antwoord uit de gevangenis:
“Beste Pa,
Spit in hemelsnaam niet in je moestuin! Daar heb ik de LIJKEN begraven.
Groeten, Jack”

Als gevolg van de censuur op de gevangenisbriefwisseling, staat een paar dagen later de politie voor de deur van de oude man, en graven de hele tuin ondersteboven, op zoek naar de lijken. Er wordt niets gevonden, de politiemensen verontschuldigen zich bij de man en vertrekken.

Een dag later, opnieuw een brief uit de gevangenis:
“Beste Pa,
Blij met de tuin?
Groeten, Jack”

Elke middag zien de kannibalen hun kok vergenoegd in een reuzengrote ketel roeren. Het middagmaal zal weer om duimen en vingers af te likken zijn! Op een dag zien ze hem verwoed met zijn grote pollepel in de ketel slaan.
“Waarom doe je dat nou?” vragen ze.
“Er staan vandaag twee Hollanders op het menu,” antwoordt hij, “maar die mafkezen vreten al mijn groenten op.” 

Poetin houdt z’n toespraak op een partijcongres:
“Binnen 2 maanden zal er geen vlees meer zijn. Wat denken jullie daaraan te zullen doen?”
Het blijft doodstil in de zaal totdat een man achterin opstaat en roept:
“Dan zal ik 12 uur per dag gaan werken.”
“Geweldig,” zegt Poetin, “zulke mensen kunnen we goed gebruiken. Maar desondanks zal er over 4 maanden geen groente meer zijn. Wat denken jullie daaraan te doen?”
Weer blijft het ijzig stil in de zaal, totdat dezelfde man weer opstaat en roept:
“Dan zal ik 18 uur per dag gaan werken!”
“Formidabel,”antwoordt Poetin, “Ik zou willen dat er meer waren zoals u. Maar dat zal niet kunnen voorkomen dat er over een half jaar ook geen brood meer is. Wat denken jullie daaraan te zullen doen?”
Wederom blijft de zaal stil totdat –je raadt het al- diezelfde man wéér opstaat en heldhaftig roept:
“dan zal ik 24 uur per dag gaan werken!!!”
“Meneer, u bent werkelijk een man waar wij op kunnen bouwen. Wat voor werk doet u eigenlijk?” vraagt Poetin.
De man:
“Ik ben doodgraver.” 

Het is weer zomer, dus het is heel druk op de tuin.
Er moet veel geoogst worden, en er wordt ook nog steeds groente geplant, omdat we in de winter ook groenten willen. 

Dat was dan de laatste kinderhoek!!!
Tot Ziens!
Thomas